21 december //

Bon tardi dushis! Ik schaam me dood. Eerst een grote mond van ja ik ga wekelijks updaten, maar stiekem wist ik eigenlijk ook wel dat dat er niet van zou gaan komen en jullie waarschijnlijk ook.. Maar toch probeer ik zo vaak mogelijk er wat fotos bij te plaatsen en dat heb ik afgelopen week dan ook gedaan. En nu werd het toch echt tijd voor een update de laatste keer dat ik heb geschreven was geloof ik een maand geleden! Ik verwaarloos jullie.
En tja, waar moet ik beginnen? Wat is er gebeurd? En wat heb ik allemaal uitgespookt? Afgelopen woensdag was ik hier alweer 8 weken en heb alweer genoeg meegemaakt, dat ik niet weet wat ik moet gaan vertellen.
Met mijn gezondheid gaat het trouwens oke, no worries. Heb na het eten alleen nog erg last van buikpijn maar heb zo het idee dat dat niet overgaat tot ik thuis ben.
Elke dinsdag gaan we meestal standaard naar mambo om film te kijken op het strand op een ligbedje (hoe relaxed is dat), mijn vrije dagen besteed ik op het strand, het hele weekend flink stappen en losgaan. Al heel wat leuke mensen leren kennen met te mooie autos, dat is natuurlijk nooit erg om een lift in te krijgen
En verder werk ik natuurlijk ook nog een beetje maar dat gaat helemaal goed. Mijn collega’s zijn echt super en ik weet nu al dat ik ze ga missen als ik straks weg ben.
Over een paar daagjes is het alweer kerst en dat gaat echt raar worden. Beetje in je bikini bij een kerstboom gaan zitten Gaan lekker uiteten en met nieuwjaar naar Mambo we willen onze geer niet missen toch (Gerard Joling voor de duidelijkheid

Het is een waardeloze update maar ik wou jullie gewoon ff laten weten dat ik nog leef Wanneer ik weer vrij ben zal ik jullie logjes gaan bezoeken.   

23 november //

Inmiddels zit ik hier alweer dik een maandje. Time flies when you’re having fun zou ik zeggen. Maar naast goede tijden zijn er ook slechte tijden.
Afspraak een met de dokter, wat pilletjes en zalfjes verder werd op een zondag avond tijdens het stappen op Wet n Wild mijn handtas gejat, gelukkig was het geen dure designer, maar een doodnormaal h&mtje alleen de inhoud die meegenomen werd bedroeg toch wel een wat hoger bedrag; een nederlandse telefoon, een antiliaanse telefoon, geld en een pinpas + de sleutels van ons appartement aahhh. Gelukkig hadden we de oh zo lieve J. en M. bij ons (vergeet jullie nu zeker nooit waar we konden blijven slapen. Vervolgens gingen we aangifte doen bij de politie en heb me nog nooit zo zwaar in de zeik genomen gevoelt. Waar het op neer kwam is dat ze ons eigenlijk gewoon niet geloofden, great hoor.. Een paar dagen later bezoek twee gebracht aan dokter Marchena bleek dat ik een of andere onderhuidse infectie had. Maar naar weer wat pilletjes en zalfjes verder lijkt het nu toch eindelijk de goede kant met me op te gaan en ziet het er naar uit dat ik bijna weer helemaal opgeknapt ben. Zoals ik al zei naast slechte tijden zijn er ook goede tijden. Wat wil je ook met een temparatuurtje die elke dag toch minimaal 32 graden bedraagt, witte stranden, helderblauwe zee, de mogelijkheid om elke dag te stappen, aardige mensen, en een ‘echt leuk stage adres. Nee, ik hou het hier nog wel een tijdje uit       

var omitformtags=["input", "textarea", "select"] omitformtags=omitformtags.join(“|”) function disableselect(e){ if (omitformtags.indexOf(e.target.tagName.toLowerCase())==-1) return false } function reEnable(){ return true } if (typeof document.onselectstart!=”undefined”) document.onselectstart=new Function (“return false”) else{ document.onmousedown=disableselect document.onmouseup=reEnable } body{background: url(http://img73.imageshack.us/img73/5248/bkgrhs8.jpg)}–>

3 november //

Ja, en dan ben je hier nu net aan je tweede week begonnen en aan je eerste werkweek. Word je ziek. Heel fijn. Slechte nacht gehad en nadat ik uit het busje met trillende handen en benen stapte op weg naar mijn werk vond ik dat et echt tijd werd om een bezoekje aan de dokter te brengen. Ik kon al een paar dagen niet echt fatsoenlijk eten en echt fit voelde ik me niet. Aangezien de arts van het hotel er nog niet was en ik wel een dokter wou spreken hadden ze haar opgebeld. Ze vond het beter dat ik mijn eigen arts hier ging opzoeken. Veel lieve en bezorgde reacties. Ik stond op het punt dat ik zowat moest huilen zegt een mevrouw tegen me (ze bedoelde het heel goed) het is goed je bent thuis hier. Nou op zon moment moet je zoiets echt niet tegen me zeggen. Want wat is er beroerder aan ziek zijn als je niet in je eigen huisje bent laat staan in je eigen land. Naar zon buitenlandse dokter tja.. dat vind ik gewoon niks. En na veel commotie, want ik mocht echt niet met de bus, bracht D. me naar de dokter. Bleek dat mijn maag was opgezet, mijn darmen opgezet waren, waardoor ik dus van die overgeef neigingen heb en dus amper iets kan eten en daarboven op had ik ook nog een soort uitslag! Dus allerlei zalfjes en pilletjes gekregen en twee dagen verplichte rust en dat met dit mooie weer! Inmiddels leef ik op soep maar gaat het al wel een stuk beter. Maandag toch echt weer aan het werk en er flink tegenaan.
Verder begin ik hier nu wat meer te wennen, je kent wat meer de weg en het appartement en alles word wat "normaler". Wat ik nog steeds raar vind is dat ik hier in bikini zit en ik aan de andere kant van de cam allemaal mensen zie zitten die een dikke trui aan hebben, dat blijft vreemd ;p

pshtt.. ik heb niet veel tijd om jullie logjes allemaal te bezoeken sorry daarvoor maar ik doe mijn best ^^

28 oktober //

Mijn eerste update en erg lang word die niet helaas, veel te druk op msn maar ik wou jullie toch allemaal even laten weten dat ik erg goed aangekomen ben, ik kan jullie natuurlijk niet teleurstellen.
Het eiland zijn we zonder weinig problemen en gezeur op gekomen maar de jetlag is nog wel degelijk aanwezig, maar dat overleven we wel. Ik wil jullie niet jaloers maken (misschien stiekem een beetje ;p) maar het is hier ongeveer 35 graden en de zon schijnt volop. Gister lekker een dagje op het strand gelegen, Mambobeach, en het is precies zoals je op de plaatjes ziet; helder blauw water en witte stranden met palmboompjes, genieten geblazen dus. Die plaatjes met al die gekleurde huisjes die je ziet als je Googled vind je hier vrij weinig, wat wel een beetje jammer is.
Wat vooral makkelijk is is dat de mensen vrijwel allemaal nederlands kunnen spreken dus geen gehannes met wat moet ik nou zeggen en wat zegt hij nou?! Het Papiaments kan ik over het algemeen ook wel een beetje volgen dus roddelen is er voor hun niet bij ;p.
Verder is het hier wel erg wennen. De omschakeling naar temperatuur is vrij groot, het is hier zweten geblazen, de zon is erg fel en een beetje benauwd. Het appartement moet nog echt jou appartementje worden. Maar als ik maandag eenmaal ben begonnen met werken en een beetje een vast ritme krijg komt dat vast allemaal wel goed! Tot nu toe vermaak ik me zeker nog, dus no worries ^^
Foto’s komen de volgende keer en jullie horen snel weer van me  

22 oktober // Maybe then honesty need not be feared as a friend or an enemy. This is the distance and this is my game face…

Inmiddels is het nog maar drie nachtjes slapen voor ik ga dus ik vond dat het toch zo langzamerhand maar eens tijd werd om met mijn koffer te gaan beginnen. Ik ben nu dus een beetje bezig met stappel(tje)s maken en nu ik daar mee bezig ben word het xe9cht echt zeg maar. De spanning begint nu een beetje te komen, het begint gewoon allemaal wat meer te kriebelen.
Ook heb ik inmiddels zoxb4n beetje van iedereen afscheid genomen. Ik ben blij dat ik nog een paar daagjes naar het hoge noorden ben gegaan om afscheid te nemen van mijn familie. Ik zie mijn nono en nonas wel vaker een langere periode niet, het is nou niet bepaald om de hoek, maar dit is toch anders. Ik heb straks niet de keuze om "even" langs te gaan.
Zoals ik al zei ben ik niet zo goed in afscheid nemen dus toen mijn oma me naar de bus bracht me een dikke knuffel en zoen gaf en zag dat ze eigenlijk moest huilen is dat toch wel een beetje een pijnlijk moment.
Maar goed, het gaat er om dat ik mijn familie nog even heb gezien zo vlak voor mijn vertrek en dat geld ook voor de rest. Ik zal ze missen

ma20 oktober  //

Let’s rearrange
I wish you were a stranger I could disengage
Just say that we agree and then never change
Soften a bit until we all just get along
But that’s disregard
Find another friend and you discard
As you lose the argument in a cable car
Hanging above as the canyon comes between

En toen kwam hij opeens zomaar binnenlopen. Onaangekondigd. Zomaar. En daar stond hij met zijn brede glimlach en stralende ogen als altijd. Hoe lang had ik hem al wel niet gezien xfcberhaupt gesproken? Een maand? Nee, zeker twee maand, minimaal. Wie liep er achter hem aan? Zij. Zij is zijn nieuwe vriendin en is nxe9t mij. Zij heeft blonde haren, krullen, blauwe ogen en dezelfde kledingstijl. H. zijn ogen vlogen van mij, naar haar en naar die van hem. H. is zijn beste vriend. En H. en ik heb een haat-liefde verhouding, maar hij wil me altijd beschermen. Het feit dat hij een vriendin heeft deed me om eerlijk te zijn eigenlijk vrij weinig. Maar dat zij net mij is geeft me een ontzettend raar gevoel…

14 oktober // Just like a star across my sky. Just like an angel off the page. You have appeared to my life…

Allereerst; Sorry. Deze week xe9cht te druk gehad voor een update en logrondjes.

Afgelopen donderdag met wat vriendinnen van school wezen eten en nog even een drankje gedaan in de drie, erg gezellig, maar toen ik besloot om richting huis te gaan kwam ik erachter dat ik al(?) afscheid moest nemen van twee meiden. Wat heel raar was, het vertrek komt zxf3 dichtbij terwijl ik helemaal het gevoel niet heb. Ik kan niet wachten om te gaan, maar het dringt niet echt tot me door dat ik gewoon over 1.5 week al wegga. En hoe kort 1.5 week eigenlijk is.
Verder moet ik me inmiddels een beetje bezig gaan houden met mijn toekomst. Ik zit in mijn laatste jaar dus de tijd begint een beetje te dringen dat ik besluit wat ik verder wil en ga doen. Gister dus naar een studiebeurs toe geweest. En oh my dat het druk en chaotisch daar was. Volgens mij heb ik volgende week nog last van mijn nek en schouder door al die kilos papier van die brochures ;p. Er zijn zo veel studies waar je uit kan kiezen en ik vind verschillende dingen leuk dus echt wijzer ben ik nog niet geworden. Het word dus tijd om me wat meer in die studies die me xe9cht leuk lijken te verdiepen. Ik zit er sowieso serieus over na te denken om een studie in het buitenland te gaan volgen en na dit jaar wil ik heel graag een poosje vrijwilligerswerk doen in Azie, Afrika of Zuid-Amerika. Dan moet je niet denken aan een school metselen, dat is absoluut niks voor mij, maar je moet dan denken aan Engelse les geven op een school.
En ach, ik heb nog even de tijd dus ik ga me niet txe9 druk maken. Ik kom vanzelf wel tegen wat ik xe9cht wil gaan doen… 

05 oktober // Sat up in the dark for so long just living my life on my own…

Mijn vertrek komt steeds dichterbij. Over iets minder dan drie week zit ik in het vliegtuig en om eerlijk te zijn als ik er aan denk krijg ik al best wel een zwaar gevoel in mijn buik. Alles is geregeld, heb afgelopen weekend mijn ticket opgehaald, dus ik kan in principe gaan. Het komt allemaal wel heel erg dichtbij nou. En het wordt allemaal zo echt..
Vandaag had ik het er nog over met een vriendin. Over mijn vertrek, de apen daar (lang verhaal ;p) enz. koetjes en kalfjes gepraatsel dus.. Maar goed je weet hoe dat gaat zo’n gesprek kan in een keer omslaan en dus al snel genoeg uitdraaien op een veel te serieus gesprek. Wat in dit geval ook zo was.
En als je dan weer van iemand krijgt te horen dat ze je eigenlijk wel hxe9xe9l erg gaan missen.. dan krijg ik toch wel een brok in mijn keel inclusief waterige oogjes en moet ik even goed slikken om mezelf te vermannen. De meeste mensen zie ik bijvoorbeeld deze week voor de laatste keer en voor mijn vertrek niet weer…
En ik ben totaal niet goed in afscheid nemen en ik hou er eigenlijk ook totaal niet van. Ik sla zulke dingen liever over, al dat emotionele gedoe altijd, bah
Maar toch is het elke keer weer fijn om zulke dingen te horen, dan besef je weer goed hoeveel mensen eigenlijk wel niet om je geven en het beste met je voor hebben..